Holland Draagt Holland het persoonlijkheidsbewijs van Zebulun?

Draagt Holland het persoonlijkheidsbewijs van Zebulun?

Hoewel vele Nederlandse vertalingen het woord als Zebulon schrijven en het spreekgebruik het woord als Zébulon kent, heb Ik mij In dit boekje zo dicht mogelijk aan de Hebreeuwse schrijfwijze Zévulun of Zebúlun (uitspraak: Zeboeloen) gehouden.

Een nieuw idee, waar U nog nooit van gehoord hebt? Inderdaad. Wellicht klinkt het U vreemd in de oren. Het is een gedachte, die niet zomaar direct bij een bestaande groep of een zuil in Nederland is in te delen. De idee gaat daar boven uit. Het wekte de belangstelling van Engelse, Canadese en Deense vrienden, waardoor de film en dit boekje vorm konden krijgen. Deze makkelijker vorm van onder de aandacht brengen heb ik, als resultaat van tien jaar onderzoek, verkozen boven een wetenschappelijk werk. Het is bestemd voor de gemiddelde Nederlander, die van zijn land houdt, die zich ongerust maakt waar het met ons naar toe gaat, en die zich afvraagt waar de geestelijke ruggengraat van ons volk gebleven is. Het is ook voor hen gecomponeerd, die boven en achter hun individuele bewustwording zoeken naar symbolen of collectieve archetypen. Ook aan hen wil dit boekje appelleren. Tenslotte is het ook vooral voor die Nederlanders, voor wie het Oude Boek van hun voorvaderen nog en weer een bron is van kracht en hoop en diepe onbekende wijsheid. Daar wijst dit eerste deel van bet boekje naar toe: de Bijbelse achtergrond en een nieuwe aanpak van lezen en onderzoek door een nauwkeurig stap voor stap nagaan van een Bijbels woord en een stam van Israël, en door dit te vergelijken met een land in Noordwestelijk Europa, met haar geschiedenis, cultuur, kwaliteiten en karakter. Het trekken van deze parallel als zodanig is nieuw en origineel. Het is wonderlijk “vreemd” en een vreemd wonder.

De identificatie van een der twaalf stammen van Israël met een land of een bevolkingsdeel is niet nieuw. Sinds generaties zijn er Britten, die een parallel tussen Ephraïm en Engeland, Manasse en de Verenigde Staten hebben opgemerkt. Zo ook tussen Dan en Denemarken, Juda en de (Sefardische) Joden. In bet Engels bestaat er een uitgebreide literatuur over, die echter niet of nauwelijks in het Nederlands is vertaald. Een systematisch uitgewerkte studie over een van deze parallellen bestond tot nu toe niet. Het onderhavige boekje is dan ook het eerste op dit gebied, dat met name Zebulun-Nederland uitwerkt in een vergelijkende studie tussen de betekenis in het oorspronkelijk Hebreeuws van ieder Bijbelwoord over die stam gezegd en een modern land, bezien vanuit een historische, geografische, sociaal-psychologische, culturele en symbolische hoek.

Daarom wil deze studie een lans breken voor een nieuwe wijze van onderzoek. Het wil belangstelling wekken voor wonderlijke parallellen, die men kan betitelen met “hypothesen” of “gezichten” of ….. volledig onzin”.

Mocht een lezer geneigd zijn voor dit laatste te stemmen, dan diene hij of zij wel te bewijzen, dat een parallel inderdaad onzin is. Tot dan is zijn kritiek zin-loos en is in ieder geval de hier in dit boekje naar voren gebrachte visie evenveel waard, temeer daar ik dit onderwerp gedurende een aantal jaren bestudeerd heb.

Het lanceren van een volslagen nieuw idee brengt ongetwijfeld mogelijke begripsverwarring met zich mee. Ieder gehanteerd begrip zou eigenlijk uitgelegd dienen te worden onder verwijzing naar Engelse literatuur. Dat kan niet, want dan schiet deze Nederlandse bewerking zijn doel voorbij. Ik moet volstaan met te vermelden, dat ik niet kan ingaan op de onderzoekingen, die met ons onderwerp in verband staan, met name de volksverhuizingen uit het Midden-Oosten van de gedeporteerde stammen van Israël in de 8e en 7e eeuw voor onze jaartelling en hun latere bekendheid onder andere namen en hun afleidingen, zoals die der Kimbren, Scythen en Saksen. Hier zij verwezen naar de film, die een korte samenvatting in beeld brengt van de nieuwere kennis der Israël-migratie naar West Europa. De sonore stem van de Nederlandse commentator Ed Lautenslager legt hierbij enige voorbeelden van naamsveranderingen duidelijk uit.

In dit boekje beperk ik me dus tot Zebulun. Vóór het Licht terugkeert om de aarde te herstellen, zullen wij onszelf en onze identiteit bewust worden, niet alleen als individu, maar ook collectief. Door welke van de twaalf poorten van het nieuwe gezuiverde Jeruzalem zal men als Israël-genoot binnengaan? Welke kenmerken zullen er in je geestelijk paspoort staan, waardoor je waardig wordt bevonden de nieuwe eeuw binnen te gaan?

Zelfs als het voorlopig slechts een parallel blijft, dan wordt hiermede in ieder geval Zebulun bij U geïntroduceerd. Ik hoop bovendien iets van mijn vaste geloof in de waarde van het Nederlander zijn aan U over te brengen, juist in een tijd waarin de oudere generatie in ons land niet meer weet hoe de parel van grote waarde (blz. 56), ons erflater zijn van een Nederlandse beschaving, do6r te geven aan een jonger geslacht. Is de parallel met Zebulun in de eindtijd van deze vorm van maatschappij een juiste, dan zijn het geen zwijnen voor wie we de Parels gooien, maar is het juist Nederland als eerste, waar een verlicht jong geslacht zal komen, dat de bemodderde parel, ons land, zal schoonwassen. Keren we terug tot het geloof der vaderen, dan is er de vaste belofte, dat het Licht bier in onze streken zal wonen en dat onze kinderen hier op een beveiligd erf groot genoeg zullen worden om hun geestelijk paspoort met de parel daarin als watermerk te mogen ontvangen.

Ik hoop, dat deze eerste studie van parallellen door elf andere zal worden gevolgd, op dezelfde systematische wijze als hier voor Zebulun naar voren wordt gebracht, opdat wij kennis mogen krijgen van hetgeen bedoeld wordt met het inzamelen van de twaalf stammen van Israël v66rdat het oordeel over de wereld gaat, zoals het in de Openbaring is beschreven.

Ten overvloede zij vermeld, dat deze nieuwe bewustwording niets maar dan ook niets met bet oude stamgedaas van onze oosterburen te maken heeft. Daar kwam rassenwaan en oorlog uit voort. Daarentegen is het ware Israël een dienende volkerengemeenschap, die door het Licht geleid de opdracht heeft de aarde te herstellen.

John Wilson identificeerde Holland met Zebulun

In 1837 begon een theoloog uit Cambridge, John Wilson lezingen te geven in Groot Brittanni6, hetgeen hij volhield tot zijn dood in 1870. Hij sprak vooral over de Israëlitische oorsprong van de Angel-Saksische- en Keltische volken; de Davidische afstamming van het Britse Koninklijk Huis, de Hebreeuwse wortel van de Noordwest-Europese talen; het verschil tussen het Verloren Huis van Israël (in West-Europa) en de Joden van Juda, die toen over de hele wereld verstrooid waren.

Volgens latere berichten kwamen zijn lezingen op het juiste moment en werden zijn boeken in Engeland zeer populair. Predikanten, leraren, rabbijnen, ja zelfs Koningin Victoria werden erin geïnteresseerd. Desondanks zei Wilson zelf: “Laten we met geduld werken en hopen op de volgende generatie; het kost altijd één geslacht voordat een nieuw ontdekt idee wortel schiet en opgroeit, hetgeen hiermee klaarblijkelijk ook zo moet gaan”.

Wat betreft zijn visie dat Holland geïdentificeerd kon worden met Zebulun, de zoon van Jacob, duurde het meer dan honderd jaar voordat deze waarheid wortel begon te schieten! Dit onderwerp kreeg merkwaardig genoeg toen geen belangstelling bij Britse onderzoekers naar de oorsprong van Angel-Saksisch-Keltisch Israël, terwijl over de andere door Wilson aangesneden onderwerpen nu een heel arsenaal van boeken en tijdschriften bestaat (Ds. G. H. Thompson schat het aantal in het Engels op meer dan 3.500).

Een eeuw later, een uitdaging in Nederland

Toen ik in Canada rondreisde, vlak na mijn doctoraal in de sociale wetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam met een hoofd vol theoretische informatie, werd me daar in alle ernst gevraagd tot welke stam van Israël de Hollanders behoorden. Op deze vreemde vraag wist ik eenvoudigweg geen antwoord. Het werkte als een uitdaging en ik hoop dat het op U eenzelfde effect heeft. Wie zijn wij? Zebulun zei men daar op gezag van Wilson. Dit was Of complete waanzin om een figuur uit de Bijbel met het volkskarakter van iemands land gelijk te stellen en dat ging bovendien tegen de huidige hang naar internationaal doen in en was dus ouderwets, 6f het zou een fascinerende nieuwe ontdekking kunnen zijn. In een flits zag ik hoe misschien al mijn verspreide academische kennis samengebundeld kon worden om die vraag te onderzoeken. Ik nam de uitdaging aan en de hypothese werd van vreemd tot een wondere parallel, waarmee te werken bleek!

Terug in Holland legde ik in 1958 de idee van Zebulun voor aan Willem Koppejan, die toentertijd een grote medisch-psychologische praktijk in Den Haag had. Tot mijn verrassing leende hij me een boek, geschreven in 1920 door J. A. F. Mörzer Bruyns, in dienst van de Volkenbond te Genève, over de psychologie van volkeren. In dit overigens eigenaardige boek met extreme standpunten, maakt hij als eerste landgenoot aannemelijk dat Nederland Zebulun is! Willem Koppejan zei, dat hij zelf mede overtuigd was van Holland’s herkenbaarheid in de symbolen Zebulun en Kreeft (Cancer). Zelf had hij helaas geen tijd om dieper op dit onderwerp in te gaan, maar het overtuigde mijzelf sterker op het juiste spoor te zijn en het deed me besluiten tot een zelfstandig onderzoek. De beloning voor mijn resultaat kwam in de vorm van een vraag door deze zelfde Willem toen hij me in maart 1970 ten huwelijk vroeg. Een maand later, bij wijze van huwelijksreis, begonnen de opnamen door het team van de film Strange Parallel en ik kan U verzekeren, dat het een boeiend bedrijf is om je wittebroodsweken gezamenlijk op zoek naar Zebulun door te brengen!

De eerste serie artikelen over Zebulun in Nederland werden in 1962 in het Maandblad “Een Nieuw Geluid” postbus 30009 1303 AA Almere) gepubliceerd. Dit is het orgaan van de Bond Nederlands-Israël. De redacteur, Evert Smit Jr. beantwoordde destijds mijn artikel, omdat hij vanuit een andere gezichtshoek tot dezelfde conclusie was gekomen! Hij vestigde vooral de aandacht op de “licht-profetie” voor ons land in verband met Zebulun. Ik ben hem daar nog steeds erkentelijk voor. We waren namelijk vanaf dat moment de “twee getuigen”, die elkaar stimuleerden ons onderzoek voort te zetten. Het is een vreugde, dat hij voor dit boekje een voorwoord heeft willen schrijven.

In 1966 bezocht William G. Finlay uit Zuid-Afrika Engeland voor het geven van lezingen. Hij was toevallig onder mijn gehoor toen ikzelf een praatje hield over “Holland als Zebulun” op een conferentie in de buurt van Londen. Tot onze gezamenlijke verbazing waren ook wij onafhankelijk van elkaar tot dezelfde conclusie gekomen, dat Zuid-Afrika als Nederlandse nederzetting de identiteitskenmerken van Zebulun in zich droeg!

Hier was dus nog een getuige, alhoewel hij het niet verder uitgewerkt had dan de zin uit zijn brochure “The Bounds of the Nation” (De grenzen van het land), waarin hij op blz. 13 over de oorspronkelijke bevolking van Zuid-Afrika opmerkt:

“… het zaad van Jacob breidde zich nu overzee naar alle kanten uit. Zij kwamen naar Zuid-Afrika, dat tussen haakjes ten zuiden van Palestina ligt, war in verband met Genesis 28: 14 (Gij zult U uitbreiden naar het Westen, Oosten, Noorden en Zuiden) zeer opmerkelijk is, als we zien, dat de Nederlands Oost-Indische Compagnie hier een kolonie stichtte.

Bij dit gezelschap, dat zeer welmogelijk van de stam Zebulun afkomstig was (zie Genesis .49:13 en Deuteronomium 33:18-19) voegden zich de Hugenoten, die een overblijfsel van de stam van Naphtali zouden kunnen zijn. Een later toevoegsel was Ephraïm door de Britse kolonisten in 1820″.

We zijn nu in afwachting van het moment waarop Zuid-Afrikanen verder concrete studie zullen maken van de Zebulunistische aspecten in Zuid-Afrika. Moge dit boekje een stimulans voor hun onderzoek worden!

In de afgelopen jaren heeft de gedachte een wonderbaarlijke vlucht genomen. Het blijkt aan iets in het bovenbewuste van velen onzer landgenoten te appelleren. Er zijn nu reeds een groeiend aantal Nederlanders, vooral ook onder emigranten, die in hun herkenning van Zebulun nieuwe geestelijke waarden terug vinden. Ze zien het als een persoonlijke zegen en zelfs als een schild tegen de pijlen van een nieuwe moraal. Wat is er in die naam? Het zou wel eens als een reddingsgordel kunnen werken!

Hebt U een Bijbel bij de hand?  Volg dan al die plaatsen waar Zebulun, van Genesis tot Openbaring, wordt genoemd, zowel in het Hebreeuws als in het Grieks, om na te gaan wat ze betekenen?

Honderd jaar geleden strooide John Wilson een zaadje uit. Moge Prins Zebulun spoedig komen om zijn schone prinses Holland wakker te schudden.

This entry was posted in Artikelen. Bookmark the permalink.

Comments are closed.